ਪਰਦੁੱਮਣ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਮੁੰਡਿਆਂ–ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਫਿਕਰ ਹੋਣ ਲੱਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹੁਣਾ ਵੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ ਚੰਗੇ ਮੁੰਡੇ–ਕੁੜੀਆਂ ਮਿਲਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇੰਡੀਆ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਨਾਂ ਨੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਲਏ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਕਰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ ਕਿਤੇ ਇਵੇਂ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਬਲਰਾਮ ਦਾ ਵੀ ਬਹੁਤਾ ਫਿਕਰ ਹੈ। ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਤਾਂ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਮਲਿੰਗੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਹੀ ਇਸ ਆਦਤ ਦਾ ਸਿ਼ਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਵਰਨਾ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ। ਜੇਕਰ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਠੀਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਕ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
“ਦੇਖ ਰਾਜਵਿੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਲੈ ਸਭ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਊ।”
“ਡੈਡ, ਕੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਊ ?”
ਇਕ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
“ਦੇਖ ਰਾਜਵਿੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਲੈ ਸਭ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਊ।”
“ਡੈਡ, ਕੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਊ ?”