ਗਿਆਨ ਕੌਰ ਇੰਡੀਆ ਚਲੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਉਹ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇੰਡੀਆ ਜਾਣ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਗਿਲਣਾ ਹੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਵੀ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤਾਂ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹੁਣ ਦੀ ਗੱਲ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਬਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਗਿਆਨ ਕੌਰ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇੰਡੀਆ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਫਿਕਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਦੁੱਮਣ ਹੁਣ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹੁਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵੀ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ ਹੈ ਸਗੋਂ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁੰਡਾ ਸਮਲਿੰਗੀ ਨਾ ਨਿਕਲ ਆਵੇ। ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਡਰੱਗ ਨੂੰ ਹੀ ਨਾ ਲਗ ਜਾਵੇ ਪਰ ਹਾਲੇ ਤਕ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਈ ਗੱਲ ਦਿਸੀ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲੇ ਕਿ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਡਰੱਗ ਪੀਣ ਲਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਨੇ ਕਦੇ ਬਹੁਤੇ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਮੁਸ਼ਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਜਿਹੜਾ ਡਰੱਗੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਕੌਰ ਉਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਧੋਣ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੇਬ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਵੀ ਲੈਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰਦੁੱਮਣ ਸਿੰਘ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਦਬਕਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਕਈ ਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਨਿਕੀਆਂ ਨਿਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਜਵਿੰਦਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
“ਡੈਡ, ਮੈਨੂੰ ਕਾਰ ਲੈ ਦੇ।”